Bara bækur

Antithesis, Dick vs. Lem og eru bækur sexí eða dauðadæmdar?

Við lifum víst á öld ólæsis með dómsdags-PISA-kannanir eins og skríkjandi leðurblökuhjörð yfir okkur. Málsmetandi rithöfundar og blaðamenn boða öld ólæsis og myrkar miðaldir, Gutenberg-sviginn er að lokast og þar með prentöldin og jafnvel ritmálið eins og það leggur sig. En á sama tíma eru bækur sexí, að lesa er hot, bókaklúbbar eru á hverju strái – það eru allir að bookmaxxa og skrolla booktok og bookstagram. Hvað er rétt í þessu? Við ræðum við Maríu Elísabetu Bragadóttur rithöfund um hvað sé á seyði.

Ljóðabókin Antithesis er fyrsta ljóðabók Jovönu Pavlović sem hefur hingað til kveðið sér hljóðs á fræðasviðinu. Hún skrifar beinskeytta bók um sjálfið og samfélagið, um heimsvaldastefnu, hvítan femínisma og okkur og hina. Hvernig er hægt að færa gagnrýna hugsun sem finna má í fræðigreinum yfir í ljóð?

Þegar pólski nóbelshöfundurinn Olga Tokarczuk kom hingað til lands fyrir skemmstu til að taka á móti alþjóðlegum bókmenntaverðlaunum Halldórs Laxness í Norræna húsinu nefndi hún tvo höfunda sem eru meðal þeirra allra stærstu í heimi vísindaskáldsagna á 20. öld, Stanislaw Lem, landa Olgu frá Póllandi, og hins vegar hinn ameríska Philip K. Dick. Hvað sér hún í þeim og af hverju fóru þeir í hár saman í kalda stríðinu?

Viðmælendur: Jovana Pavlović og María Elísabet Bragadóttir.

Lesari: Brynhildur Björnsdóttir.

Tónlist: Bubbi - Ég elska bækur, David Bowie - I can't read og Aphex Twin - T69 Collapse.