Í þættinum er ráfað á milli þess gamla og nýja með hjálp gamalla hljóðbrota úr safnkistu Ríkisútvarpsins. Rætt er við samtímafólk þegar hægt er eða einhvern sem tengist upptökunum með einum eða öðrum hætti.
„En í sama mund og glaðir borgarar sveiflast um í dansi eftir dillandi hljómsveit eru aðrir að hverfa til starfa.“ Svo hefst þáttur Sveins Skorra Höskuldssonar árið 1959 þar sem hann kynnir sér starf næturvarðar í byggingu Landsbankans í Austurstræti. Að gefnu tilefni berum við saman reynslu næturvarða fortíðarinnar og næturvarða nútímans. Einnig heyrum við brot úr gömlu viðtali við mann fæddan árið 1869, Gísla Jónsson fyrrverandi bónda á Hofi í Svarfaðardal, sem var níræður þegar upptakan var gerð. Gísli rifjar upp fyrstu minningar sínar og þær gríðarmiklu samfélags-, samgöngu- og tæknibreytingar sem hann varð vitni að á lífsleiðinni.
Við sögu koma lýsislampar, þúsund ára afmæli Íslandsbyggðar 1874, vofur og draugagangur, kvöldvökur nítjándu aldar og ýmislegt fleira. Myrkrið er óvæntur þráður sem læðist á milli þessara ólíku hljóðbrota fortíðarinnar. Vinnsla þáttar fór fram 2020. Rætt var við Stefán Elinbergsson, öryggisvörð og Ágúst Ólaf Georgsson, þjóðháttafræðing.
Anna Gyða Sigurgísladóttir ræðir við fólk um einstakar hugmyndir sem mótað hafa skilning okkar á heiminum. Trú, heimspeki og vísindi eru efst á baugi, og kann fortíð og samtíð að vera skeytt saman með hjálp hnýsilegs arkífs ríkisútvarpsins.
