
Tónleikurinn áskilur sér rétt til að fara í allar áttir, ákveðin tónskáld verða tekin fyrir í sumum þáttum, í öðrum eltir þáttastjórnandi ákveðnar tilfinningar, liti eða kenndir. Aðrir tónlistarmenn en tónskáld verða líka til umfjöllunar, flytjendur teknir tali og spurðir spjörunum úr. Einnig verður farið í ferðalög útfrá nöfnum og verkum tónskálda sem eru á dagskrá hjá Sinfóníuhljómsveit Íslands eða á öðrum vettvangi þau skoðuð í víðu samhengi og leikin önnur verk eftir sömu tónskáld.
Umsjón: Ingibjörg Eyþórsdóttir
Í þessum þætti verða fluttir tveir ljóðaflokkar fyrir rödd og sinfóníuhljómsveit sem samdir eru með 45 ára millibili, en þó er tónmálið mjög skylt og umfjöllunarefnið sömuleiðis. Sá eldri er Rückert Lieder eftir Gustav Mahler, flokkur fimm laga sem voru samin á árunum 1901-02. Hann er fluttur af Jose van Dam baritónsöngvara ásamt Þjóðarhljómsveitinni í Lille í Frakklandi, undir stjórn Jean-Claude Casadesus. Sá yngri erVier letzte Lieder, sem Richard Strauss samdi árið 1946, hér fluttur af Jessye Norman sópransöngkonu og Gewandhausorchester í Leipzig undir stjórn Kurt Masur.
Umfjöllunarefni ljóðanna við öll þessi lög er hárómantískt, og ekki að heyra að á milli þeirra hafi liðið einhver örlagaríkasti tími í Evrópu á síðari tímum.